زنده ماندیم و آرزو به دل نمردیم و جریده ای شهرستانی نوشته ای را بدون گرفتن مواجب و آگهی پرپیمان و دریافت حق خبر  ، در به اصطلاح حمایت از دانشگاه را در گوشه ای از فضای خالی بین الآ گهی هایش به چاپ رساند.          خدای را شکر

باز هم خدا رحمت کند اموات استاندار لرستان را که سبب شدند  جریده نامه ای به جهت مخالفت با ایشان ، یادش بیفتد که در لرستان یک دانشگاهی هست به نام لرستان ( البته منظورم خارج از ضوابط چاپ آگهی است )

راستی دانشمندان علم روزنامه نگاری این روزی نامه شهرستانی نگفته اند که تخصص ایشان چیست که در همه موارد ممکنه که حق آگهی آن نرسیده ارائه نظر می کنند . ( چه می کند این آگهی  ، بارک الله )

به راستی آیا متخصصین این جریده می دانند که دانشگاه لرستان حتی یک متر از این زمین را نخریده است و سازمان مسکن و  شهرسازی صاحب و مالک این زمین و مدعی تملک آن است.( و البته سند زمین به نام دولت است )

آیا صاحبان دلسوز این نشریه محترم که نذر و نیاز هفتگی اشان مخالفت با استاندار  و تعریف از سایر مدیران اعم از لایق و نالایق و بومی و غیر بومی و البته صرفاً دارای آگهی های چرب و پر پیمان است ،  می دانند  که دانشگاه لرستان در حال حاضر چند ساختمان در این سیصد هکتار زمین ساخته است.

آیا مدیران قبلی را به خاطر این همه رشد در آموزش عالی مورد سئوال قرار داده اند؟؟؟؟

یقیناً نداده اند.

آیا آنان می دانند هزینه فضای سبز ، محوطه سازی و جاده سازی در پستی و بلندی های منطقه کمالوند دانشگاه لرستان متری چه قدر هزینه دارد ؟؟؟؟

آیا می دانند هزینه ای که دانشگاه لرستان در نگهداری این فضا و حفاظت از اموال دانشگاه می پردازد چه میزان است ؟؟؟؟

آیا می دانند که محوطه دانشگاه محل چراندن گوسفندان اهالی منطقه و مسابقه سگهای آن منطقه است و دانشگاه به علت گستردگی  کنترلی بر آن ندارد ؟؟؟؟

و آیا می دانند که در جلسه حل اختلاف سازمان مسکن و شهرسازی و دانشگاه لرستان چه چیزی تصویب شده است و آیا زحمت کشیده اند که مصوبات جلسه را به دست آورند؟؟؟؟

البته در جایی که مشکل پرواز هواپیما تنها دلیل ناتوانی استاندار لرستان فرض می شود ، باید پرسید  شما که در انتهای قله عرضه و لیاقت و تلاش و کوشش جهت خدمت به مردم بوده اید ( البته در نوشتن و مسخره کردن مسئولین خدمتگزار )  از این همه قدرتتان استفاده کنید و یک پرواز بر پرواز های خرم آباد اضافه نمایید.

این امید ، هر روز به نا امیدی می گراید که نوشتن شما از روی آگاهی باشد نه از روی آگهی .

کمی به خودمان بیاییم و کارهایی که پیشاپیش برای خود چون مار و عقرب به آن دنیا می فرستیم را مراقبت کنیم .

فرصت ها در حال تمام شدن است .

خداوند در این ماه استغفار همه ما را به عظمتش ببخشاید. انشاء الله